Największą zaletą protokołu torrent, jest podział pasma pomiędzy osoby, które w tym samym czasie pobierają dany plik.
Dzięki temu kopiowanie pliku przebiega głównie pomiędzy komputerami użytkowników, tworzącymi wtedy sieć P2P. Użytkownik, który skopiował fragment pliku, udostępnia go innym użytkownikom. W ten sposób prędkość kopiowania pliku nie jest limitowana możliwościami serwera i jego łącza sieciowego, nawet gdy plik kopiowany jest przez wielu użytkowników naraz.
System jest zintegrowany ze stroną WWW serwera a sam proces pobierania od strony użytkownika jest zbliżony do transmisji pliku za pośrednictwem protokołu HTTP. Od strony serwera system składa się z udostępnionych publicznie metaplików o rozszerzeniu.torrent, trackera oraz programu wysyłającego pliki.
Macierzysty program do wymiany danych w tej sieci został napisany w języku Python i również nosi nazwę BitTorrent.
Procedura rozpoczyna się od pobrania ze strony WWW metapliku o rozszerzeniu.torrent zawierającego, między innymi, informacje o zawartości, adresie trackera i sumach kontrolnych poszczególnych plików przesyłanych przez sieć. Następnie, klient sieci łączy się z trackerem otrzymując od niego informacje o pozostałych użytkownikach oraz periodycznie utrzymuje z nim kontakt w celu aktualizacji. Od tej chwili zaczyna się już właściwy proces pobierania pliku. Budowa pliku.torrent: – announce – ta informacja zawiera adres url do trackera na jakim został uruchomiony dany [link=http://devil-torrents.pl/

Comments are closed.